эдим. Ҳамма ухлагач Барнони хонасига чиқардим. Лекин мен чиқишимдан олдин Нигор хонамга келиб қолди ва менга ҳудди хотинимдай ранжиб унга қарамаётганимдан хафа бўлди. Менда энг биринчи кундаги бўшангликлар йўқ эди. Ўшанда уни кетиб қолишидан қўрқиб хоҳлаган ишимни қила олмасдим. Ҳозир эса уни қизиғи қолмаган. Чунки Нигор фақат оғзига олади, ҳаттоки танасига қўлимни ҳам теккизмайди. Мен буларни унга айтдим. Нигор ўзига қайтариш учунми ёки узоқ пайтдан буён сикишмаганига соғинганми "энди хоҳлаганингни қилишинг мумкин" деди. Мен ам сикиб кўрмаганим учун бу тунни Нигор билан ўтказишга қарор қилдим. Энди эски пайтдаги шошилишлар йўқ эди. Энди Нигорни танасини ҳамма жойини ушлашим мумкин эди. У бутунлай меники эди. Бошида у билан ўпишдик. Танасини кийимларини сиртидан силардим. Нима бўлганда ҳам иккита тўғқан аёл эди. Барноникидай кайф бермасди. Силаб-сипашлар узоқ давом этмади. Уни ечинтирдим. Эмчаклари анча осилиб қолган эди. Барноники қаттиқ, тортилиб турарди. Мақсадим ам сикиб кўриш эди. Нигор унчалик қизиқ бўлмагани учун тезда амига сикишни бошладим. Иккита тўғқан аёлни ами қанақа бўларди. Ўйлаганимдай чиқмади. Орқанга тиқаман дедим. Айлантириб ётқиздим. Барнони биринчи марта қандай орқасидан сиккан бўлсам Нигорни ҳам шундай сикдим. Бошида оғринди, кейинчалик босилди. Ўн минутдан кўпроқ вақт кўтига ҳар ҳил позаларда сиктим. Унга ёқишни бошлаганида келиб қолди. Ичига тўкиб юбордим. У яна хоҳлашини айтди. Мен Барнони олдига боришим керак деб чиқиб кетдим.

Эртасига устам келди. Энди Нигордан қутилдим. Энди фақат Барно билан қолдим. Карантин бошланганидан икки ойга яқин вақт ўтканида мен хоҳламасдан уйга қайтдим. Шу билан бундай лаззатли кунлар тугади. Ўшандан кейин устам билан бирга ишлмаябмиз.