Qirq yosh ham keldiyu qo‘limdan tutdi,

Borman na ertakda, na afsonada.

Qirq yilning naq yarmi yo‘llarda o‘tdi,

Yarmi esa o‘tdi bemorxonada.

Shu mo‘’jaz uyimda yonsin deb chiroq,

Ne aziz zotlarga yondoshdim gohi.

Birin aka dedim, birini o‘rtoq,

Ba’zan nom chiqardim: davron maddohi!

Kim alam chekmabdi umrida bir bor .

U meni anglamas, anglamas aslo!

Kim haqqa tashnadir, kim mehrga zor,

Men unga umrimni etgumdir fido.

Ming bora roziman ona yurtimdan,

Ko‘rdi u erkalik chog‘larimni ham.

Kimdir tosh otsa ham goho ortimdan,

Qoshimda bosh egdi kelib so‘nggi dam.

Qirq yillik umrimning eng avj pallasi

Kelajak kunlarga munglig‘ qarayman.

Ukajon, navbating yetdi chamasi,

Endi men saflarga qanday yarayman?!

Bir vaqtlar jo‘r bo‘lib o‘tli yoshlikka

Yurardim hech so‘nmas tilagim bilan.

Bugun-chi, dardlashib turibman yakka

Shu majruh, shu xasta yuragim bilan.

Afrosiyob kabi vayrondir dilim,

Cho‘ng larza yuz berdi unda nogahon.

Oh, faqat ko‘milib ketmasin yo‘lim,

Faqat o‘tib tursin ko‘chamdan zamon!