Omalekin shu hikoyani chiqarmasez hafa bo'laman (hamroh)Hudoni Izlagan Bola...

Masjid darvozasidan maktab

kiyimida chamasi olti, yetti

yoshlardagi bolakay kirib kelib,

so’l tomondagi o’tirg’ichda

suhbatlashib o’tirgan

nuroniylarga salom berdi:

"Assalom-u alaykum.” Qariyalar

hayron bo’lishib: "Vaalaykum

assalom, katta yigit bo’ling, keling

bolam, kimni izlab keldiz?

Bolakay: "Hudoni….” Nomozxon

chollar hayrat aralash bir-

birlariga qarab, jim qolishdi.

Bolakay davom etdi: "Qayerda

o’tiribdilar? Iltimosim bor edi….”

Qariyalar orasidan bir odam turib,

bolakayning oldiga kelib,

cho’kkaladi-da: "O’g’lim kim sizga

bu haqida aytib berdi? Kimning

o’g’lisiz?” Bolakay biyron tili

bilan so’zladi: "Ahmad domlaning,

buvim aytgandilar, bu yer

Hudoning uyi ekan, kecha yana

aytdilar, u kishi har

diyonatli bandasining tilagini

bajararkan. Men ham u kishining

bandasi ekanman, hali gunoh ish

qilmagan ekanman, yaxshi bola

bo’lganim uchun men ham

diyonatli ekanman, u kishidan

so’raydigan juda muhim

iltimosim bor….” Amaki

o’ylanib qoldi, Ahmad domla, kim

ekan u, hali jajji bo’lsa ham,

yaxshi tarbiya olibdi bolasi. Keyin,

bolakayga yuzlanib: "Yuring, hozir

birga tahorat olamiz, keyin

Hudodan iltimosingizni

so’raymiz.” Bolakay ho’p

degandek boshini qimirlatdi, va

amakining ketidan ergashib,

xuddi bir narsaga ulgurmay

qolayotgandek shoshib- shoshib

yuz qo’llarini yuvdi.Keyin

masjid ichkarisiga kirib, peshin

nomoziga tayyorlanishdi. Amaki

unga: "O’glim, hozir hamma

duoga qo’l ochganda siz ham qo’l

ochib Hudodan iltimosingizni

so’rang.” Bolakay yana ho’p

degandek boshini qimirlatib,

qator- qator odamlar orasidan

Hudo kim ekan deb izladi. Nomoz

so’ngida hamma duoga qo’l

ochib duo qilishni boshladi.

Bolakay ham qo’llarini

qovushtirib: "Buvim aytdilar, meni

yoshimdagilar farishta bo’larkan,

nima so’rasam berarkansiz,

o’zimga kerakmas, dadamlarga

yordam bering, oyimni asrab qola

olmayotgan ekanlar. Aytishlaricha,

oyimni faqatgina sizning

yordamingiz qutqarar ekan.

Mashinachalarimni, mayli, rasmli

kitoblarimni ham oling, faqat

bittagina oyimni olmang, koptok

olaman deb ohirgi qordan beri

yig’ayotgan pulim bor, uniyam

beraman….Singlimni bog’chadan

olib uyga qaytishim kerak, uniyam, meniyam oyimlarni

oldilariga kiritishmayapti,

sog’indik, ayniqsa singlim,

kechasi ‘oyi’ deb yig’lab chiqadi,

menku kattaman, o’gil bolaman,

chidayman. Hech bo’lmasa oyim

singlim bilan qolsin. Iltimos….

Omin, Olloh-u Akbar” – dedi-

da yugurib ko’chaga chiqib ketdi.

Amaki, bolakayning gaplaridan

ta’sirlanibmi, yoki bugun

peshindan keyin

chiqarilishi kerak bo’lgan

matematika o’qituvchisi

Ahmadning xotini vafotini

eslabmi ko’zidan yosh sizdi…!

Qimmatli vahtizi ayame o'qiganiz uchun oldindan rahmat.