Sovchilar kelyapti uyimizga. -

Nima? -

Adam, boy oila ekan, sen

ularga kelin

bölasan deyapti. -Sen rozi

böldingmi?

- Yöq. Bu nima deganiz?

Ustimdan

kulyapsizmi? -Jonim,

yig'lamasangchi, hazillashdimu.

Böldi, bugunoq sovchilarni

yuboraman. Qani endi bitta

kulchi.

Ha, ana shunday. Bilasanku,

kulganingni körsam, men

hamma

narsaga qodirman. Kel

quchog'imga.

15-may. - Adang sovchilani

qaytaribdi. - Meni ösha

tadbirkorning

ög'liga erga berishmoqchi.

Oldinroq

yuborishiz kerak edi

sovchilarizi. Men

u bolaga sirayam tegmayman,

bildizmi! Undan köra özimi

öldiraman. - Bunaqa gaplani

gapirma

sevgilim. Sensiz men nima

qilaman?

Közlarimga qara! Menga

ishonasanmi? Ishonsang, senga

va'da

beraman, hammasi yaxshi

böladi. 30-

may. - Allo, azizam seni

xiyobonda

kutyapman. Kel, senda muhim

gapim

bor. - Sönggi 15 kunda

qayerlarga

yöqolib ketdiz? Bilasizmi

ertaga nima

böladi? Ertaga ösha yigit bn

ZAGSdan

ötishimiz kerak. Menga

hammasi

yaxshi böladi deb va'da

bergandiz.

Yolg'on gapirgan ekansiz. -

Vokzaldamisan, bunchalar

shovqin?

Asabiylashmagin, özi ösha

yigitni

kördingmi? -Endi buning

ahamiyati

yöq. -Axir ösha senga uylanishi

kerak

bölgan yigit... - Sizni sevaman...

-...ösha yigit... (*Menman*

demoqchiydi yigit. Aloqa uzilib

qoldi.

Qayta qilingan seriyali

qöng'iroqlarning birida

telefonni

notanish bir kishi kötardi) -

Allo! -Allo

kim bu? Menga telefoni egasi

keragidi. - Siz uning kimi

bölasiz? -

Men...men uning eriman. -

Bardam

böling uka, ayoliz hozirgina

özini

poyezd ostiga tashladi. -

A...nima?

***Hech kimning tuyg'ulari bn

öynashmang, hech qachon!