<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink">
<stylesheet type="text/css">
.body{font-family : Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.p{margin:0.5em 0 0 0.3em; padding:0.2em; text-align:justify;
}
</stylesheet>
<description>
<title-info>
<genre>sf_history</genre>
<author>
<first-name>Имя автора</first-name>
<last-name>Фамилия автора</last-name>
</author>
<book-title>Имя книги</book-title>
<annotation></annotation>
<date>Дата</date>
<lang>ru</lang>
</title-info>
<document-info>
<author><nickname></nickname>
</author>
<program-used>Lib converter jcms</program-used>
<date value=""></date>
<src-url>http://johncms.com</src-url>
<id></id>
<version>1.0</version>
<history><p>book</p></history>
</document-info>
</description>
<body>
<title><p>Ishdagi ishq yohud oilaga xiyonat</p>
</title>
<section><p>Insonlarni har doimgek kunlarini beida bo`lib o`tgan voqiya edi bu. O`sha kuni havo yaxshi, tanaga hush yoquvchi mayin shabada esib turardi. Umar maktabda darslarini o`tib bo`lib o`z xonasida nimalaridir yozib turardi. - Umara aka yaxshimisiz^ degan ovoz keldi. Umar ovoz kelgan tomonga radai.</p>
<p>Eshikdan Dilbar kirib kelardi, U juda ham kelishgan bo`lmasada, lekin ovozi odamni erkalar, ko`zlari o`ziga shaydo qilardi. Umar hech Dilbar bilan salom-alikdan nari o`tmagandi. Nechun bugun u unig xonasiga kirib keldi.</p>
<p>-Keling Dilbar^ dedida ishlarini ohirlab qo`yish uchun joyiga o`tirdi. - Umar aka nimalarni yozyapsi^ dedia unga yaqinlashdi. -O`im yil ohiri hisobotlarimni qilmoqdaman^ deb javob berdi Umar. Dilbar oilali 1 farzandni onasi, 1 oilani bekasi edi, eri ham hamkasb, birga ishlaydi. - Umar aka mana bu yerda xato qilibsiz^ deb u Umarni yon tomonidan egildi. Dilbardan haqiqiy ayollik ifori gupirib turardi. Umarning yuragi guprib ketdi, guyo qirg`og`idan toshib chiqayotgan dengiz to`lqinlaridek yurak qirg`oqlariga urila boshladi, yuzlari qizardi. axir uham oilali 2 bolani otasi. Lekin Dilbar bunga parvo qilmayotgandek edi. Aslida Dilbarnini yuragi Umarning yuragidan kam urmayotgandi. Nima uchun besabab Umarning xonasiga kirib keldi. Nima uchun u bunday qilyapdi. Bu ber necha kun, bir necha noy Umar haqida hayollari, bir nacha tushlarida ko`rgan Umar bilan shirin og`ushli tushlarni natijasi emasmikin. Hulas u shu darajada Umarga engashdiki, uning ko`kraklari Umarning yuzlariga yon tomondan tegib turardi. Umarning ham hissiyotlari junbeshga kelib uning ko`kraklariga bilmaganday qattiqroq bosardi. Kofta va bezgatur bo`lsa ham Dilbarning ko`kraklari Umarning yuzlarini kuydirardi guyo.</p>
<p>Buning his qilgan Dilbar yanada engashdi endi uning yuzi Umarning yuziga tegib turardi. Umar aqlini yuqotdi, shayton yo`ldan urdi. Uning lablari Dilbarning yuzlarini erkalab o`pa boshladi. Dilbarning yuzidagi mayda ugralari ham unga hozir halaqit bera olmasi. Ularning lablari birlash, ikkisi ham och lablarni biri biriga tortib shimardiki, guyo yosh bolaga ona qush bolasiga oziq berayotgandek edi. - Jonim, Dilbarim shoshma^ dedia umar, hansiragancha xonasining eshigini ichkaridan qulfladi va Dilbarning ichki kichikna xonasiga olib kirib ketdi. (Davomi bor. Kichkina xonadagi voqiyalarni o`qimoqchi bo`lsangiz ijobiy fikrlar bildiring. aks holda qolganini yozishimdan ma'no yo`q do`stlar)</p>
</section>
</body>
</FictionBook>